BİR NEFES MİSALİ
Yine bir kış mevsimi yüreğim eksi üçlerde
Saatler gecenin üçüyle münasebette
Hislerim iklim kuraklığında
Göz bebeklerim yağmur duasına gönüllü
Duygularım deniz misali yalnızlıkla hengamede
Yokluk istilasına tutulmuşum
Hangi gece var ki yokluğunu unutup
Varlığını armağan etsin düşlerime
Hangi şafak günaydına senle uyandıracak sensizliğimi
Faydası var mıdır özlemenin
Epey zaman oldu mutluluğu umut etmeyeli
Mevsimlerin amansız girdabındayım
Seher sessizliğinde suskunluğum
Şafak söktü sökecek
Buz tutmuş yüreğim eksi üçlerde
Saatler kör geceye körü kürüne takılıp kalmış
Maziyi arar oldu arafta duygularım
Uykuyu unutmuş gözlerim
Karanlığa asmış bakışlarımı
Bardak bardak hasretin dökülüyor göz çukurlarımdan
Kelimelerim de kekeme bir fısıltı
Diş gıcırtılarıma aldırmıyor
Dilimde sarmaş dolaş yetersiz bir kaç hece
Mutluluğum savrulurken ıssız karanlıklara
Ukdelerin bini bir para nedenler nedensizlik içinde kayboluyorum
Cevapsız sorular çok yoruyor düşünceleri
Yıllara heba ettiğim dünleri arar olmuş yüreğim
Günbegün gençliğimi törpülerken
Fermansız gayrı meşru yıllar
İmkân vermez umutsuzluk hayallerime
Kışlayan ömrüm senli baharlara hasretken
Cemresi olmayan yıllara düştüm güneşe muhtaç gönlüm
Zemheriyi katık diye ekliyorum ömrüme
Gecenin üçü vakitsizliğin kasvetli vaktindeyim
Yüreğime sokulan çiğleri kurutamıyorum
Eksi üçlerdeyim yine bu gece mevsim kış
Ve ben keyfin güneşe hasret kalan tarafındayım
Tutup elinden alıp götürdün mutluluğumu
Cehennem misaliyim yüreğim alev alev
Güneşi tutulmuş günler misali hâlâ çok üşüyorum
Gecenin bir yarısı bir ben kaldım
Bir de belli belirsiz hayalin ve yalnızlığım
Nasıl gidilir nasıl kalınır onu da bilmiyorum
Yaşıyorum işte olabildiğince
Hakir bir o kadar sevgiye fakir bir o kadar garip
Bir nefes misali yalın ve çırılçıplak
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
