BİR GÜN ÖLÜRSEM EN SEVDİĞİM MEVSİMDE
Bir gün ölürsem en sevdiğim mevsimde,
Tenim teninden ansızın gittiğinde,
Kalbindeki misafirliğim bittiğinde,
Ne olur beni güzel hatırla...
Seninle gezdiğimiz has bahçelerde,
Birlikte yürüdüğümüz o sahillerde,
Kollarında gün batımını seyrederkenki
Halimle beni güzel hatırla...
Benimle güne uyanmanın verdiği keyfi,
Birlikte kahvaltı edişimizi,
Televizyonda izlediğimiz filmleri,
Birlikte dinlediğimiz melodileri unutma,
Beni hep güzel hatırla...
Bir gün ölürsem en sevdiğim mevsimde
Yazdığım şiirlerimi okurken dolmasın gözlerin,
Fotoğraflarıma bakerken derin bir iç çekme...
Bir müddet de olsa kalsın özel eşyalarım,
Mümkünse hemen yok etme...
Sana yazdığım ama senin hiç bilmediğin
Şiirlerimi kalbinin en derininde sakla...
Özel günlerimiz aklına geldiğinde,
Yüzünde bir tebessümle beni hatırla...
Yazdığım şiirlerim ve kitaplarım,
Benden sana bir hediye...
Kıymetini bilirsen olduğum yerden
Gülümserim sana...
Beni güzel hatırla ömrü figanım,
Canımın dermanı,
Ben seni hep güzel hatırlayacağım,
Bil ki, son nefesimde bile...
Hayatına başka yön versen de,
Bir gün beni unutabilme ihtimalinde bile,
Seni nasıl muazzam bir aşkla sevdiğimi
Hatırla...
Bir gün ölürsem en sevdiğim mevsimde,
Kiraz mevsimini çok sevdiğimi,
Çayı, kahveyi, yemyeşil kırları, bir deniz kenarını,
Cennet meyvesi çocuklarımı,
Çok sevdiğimi hep hatırla...
Cemal Süreya’mın her şiirinde, Sezen'imin şarkılarında,
Ege’nin gezdiğimiz her köşesinde,
Karadeniz’in yeşilinde hatırla beni...
Adımı söylerken,
Beni güzel hatırla...
Doğduğum şehir İstanbul'un her köşesinde,
Yaşadığımız en güzel anları hatırla...
