BİR DAHA GELSEM DÜNYAYA
Bir daha gelirsem dünyaya
İnanmıyorum, ama olsun
Hayal kurmamı kim önleyebilir ki
Sana ne be kardeşim, belki gelirim
Planlarımı şimdiden yapmalıyım
Önce nankörlere gülüp geçeceğim
Oysa ne çok zaman harcadım onlar için
Değmeyen insanlara emekler verdim
Bu saçma şeylere ömür öğüttüm
Ömrün kısa olduğunu öğretti bu dünya
Öğretti öğretmesine de
Ne kadar geç kaldığımı yeni öğrendim
Hiçbir saatin yelkovanı geriye yol almıyor
Kaybolan zamanı hiçbir değer satın alamıyor.
Hayvanları daha da çok severdim mesela.
Başka dost aramazdım kendime
Kendi çekirdek ailemden başkasına
Bel bağlamazdım.
Gönül eleğimin ince telinden elemediğim
Kimseye sırtımı dönmezdim
Doymanın gözle olmadığını anladım
İki dilim ekmekle doyulabildiğini öğrendim
Edep erkansız gelmenin dünyaya
Fuzûlî olduğunu sezinledim.
Her şeyi kendinde aramanın huzurunu tanıdım
Mutluluğun Kafdağı’nın ardında değil
Gönlümün merkezinde olduğunu hissettim.
Uyandım dostlar geç kaldım belki ama olsun
Ya yeniden gelirsem dünyaya
Ne çok sermayem oldu ama.
