30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMI
Afyon Kocatepe’de dev gibi duruyordu.
Yüreği dalga dalga, gözlerde zafer vardı.
26 Ağustos şafaklar söküyordu,
Koca Mustafa Kemal ere; “Hücum!" diyordu.
Her topçu ateşinde alevden yıldızdılar.
Ölüme davet vardı, Mehmetler şahlandılar.
Afyon Karahisar’da yasaklandı korkular,
Koşarken şehadete hep göklere kaydılar.
Al atlar, yağız atlar adeta uçuyordu,
Melekler hep onlara kanatlar takıyordu,
"Korkana zafer gelmez, vatan olmaz" diyordu.
Cehenneme dalarken cennete giriyordu.
Göğüsler iman dolu, gözlerde yıldırımlar;
Kol, bacak ve gövdeler göklere savruldular.
Canlar canı görmedi, üstünden atladılar.
Düşmanı yenmek için mahşeri yaşadılar.
Kimi rüzgârdan atlı, kimi demir ayaklı;
On sekizlik, yirmilik ay gibi delikanlı.
Destanlara sığmıyor al kanından bayraklı,
Sıra sıra gidiyor başları zafer taçlı.
Ağustos otuzunda düşmanlar kuşatıldı.
Afyon Dumlupınar’da zafere ulaşıldı.
Akdeniz çırpınıyor, dalgaları çıldırdı.
Atam emrini verdi; "İlk hedef Akdeniz!" idi.
Bu toprak kan istedi, canlarını serdiler.
Bu bayrak şan istedi, kanlarını verdiler.
"Bu kutsal vatan benim, ben vatanım!" dediler.
Yurdun dört köşesinden kınalanıp geldiler.
Hangi destan anlatır, destanlara sığmazsın.
Hangi makber alıp da nasıl bağrına bassın?
Ancak arş-ı aleme gönüllere sığarsın,
Sen ezelden ecdadın bu vatanın arısın.
Editör: Hamiyet Su Kopartan
