VUSLATI ÖZLEM
Vuslatı özlemdi, benim sana sevdam;
Sessizce bir köşede bekleyişlerim...
Gelmeyeceğini bile bile;
Bir umutla bekleyişim...
Yıllar ne çok şeyler götürdü ömrümden;
Beklerken öylesine umarsızca...
Velhasıl, acımasız yıllar hiç acımadan;
Nasıl da geçti anlamadan...
Dedim ya vuslatı özlemdi benim sana sevdam.
Aşkolsun beklediğim her güne,
Sensiz boyun büktüğüm onca yılların;
Bana öğrettiklerine...
Artık bu saatten sonra gelmesen de olur...
Son kullanma tarihi de bitti bende,
Vuslatı özleminin...
Yordu ruhumu beklemenin hüznü...
Yüreğimden yol aldı misafir ettiğim,
Alaca kuşlar...
Ne mi kaldı, onca yaşanmışlıklardan sonra
Suskun yüreğimde?..
Kocaman yalnızlık senfonisi,
Vuruyor her akşam aynı yerden bam telime...
Hisli bir nihavend şarkının tam ortasında;
Yaktığım bir sigara, bir kadeh şarap;
İyi geliyor demlenmiş yüreğime...
Velhasıl kelam hiçbir şey iyileştiremiyor;
Hercai adamların ruhunda açtığı yaraları...
Kapanmıyor,
İyileşmiyor,
Bir ömür ruhunda sızısı kalıyor...
Editör: Nevin Bahtışen
