VURGUN
Zaman durdu.
Ben, yeniden nasıl başlanacağını bilemez hâlde,
Uzun ağaçlar arasına sıkışmış
Serhoş bir serçe yuvası kadar mahçubum.
Güneş, görebildiğim menzilde,
Toprak ise
Adını koyamadığım sefalete vurgun.
Henüz olamadım.
Kuşluk vakti rüyaları sardı dört yanımı.
Biçare tenime değen eller hoyrat.
Beklesem mi,
Yoksa
Kendi kokuma sinsem mi?
Yeni başlangıçların mütevazi dürtüsü kaplamış,
Göz kapaklarımın iç çeperlerini.
Ne onlara
Ne de güneşe kıyabiliyorum.
Hadi,
Al beni bir meczup niyetiyle rüzgâr!
Yarının renkli hırkasıyla sar tevazumu.
Hiç gelmeyen ivedi haberlere sal.
Zaman durdu
Ben de.
Acil servisin kapısına asılan kilit,
Bahçeme uğramayan yağmur,
Göz kapaklarımdan silinmeyen hayal,
Henüz koşamadan yorulan düşler gibi
Kendi içimdeki devlere vuruldum.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Nevin Bahtışen
