VEFASIZ ÇİÇEK
Yine geldi hazanıyla eylül,
Dal uçlarında yaprak sararır,
Bir sağa bir sola uçuşur,
Sarı, kahverengi, vişneçürüğü
Sevimsiz rüzgârlarda.
Zamansız bir ayrılıktı bizimkisi
Eylülde başlayıp eylülde biten,
Derinden kanar yaram,
İsyanlarda deli yüreğim,
Gülleri solmuş umudumun,
Sürüklenirim kan çukurlarına.
Çoktan terketti kuşlar da
Çiçekleri solmuş bahçeleri,
Gökyüzünde yağmur bulutları,
Sürer çileli bir yalnızlığa beni.
Bir hasret rüzgârı alır götürür beni
Yârin kınalı saçlarına,
Onun sevdalı gülüşlerine,
Tel tel düşer yağmurlu kirpiklerime.
Gecenin kör vaktidir,
Sevda yıldızlarda saklıdır,
Yâr çok uzaklardadır
Ulaşamıyorum yüreğine.
Susarım mahzun gecelerde,
Hasret kalırdım yağmurlu gözlerine,
Her gülücüğü can verirdi esrik yüreğime.
Mavi, aydınlık günlerden kalan,
Özlemindir eylüllerden kalan,
Islanmışım yağmurundan
Üşürdüm yalnızlık kaldırımlarında,
Sığınmışım senli düşlere,
Ağlayasım var kapanmış sevda kapıları,
Yol türküleridir hasret kokan,
Söyle hangi türküde avunayım.
Hasretle yanar bu yürek,
Gönlümde açmaz senden başka çiçek,
Tüketir ömrü bu vefasız çiçek.
Düşerim belâlı kaldırımlara,
Hem sana yakın hem uzak.
