TOPRAK ve GÖZYAŞI
Bir ananın gözyaşları olmadan
Çiçek vermeyecekse fidanlar,
İstersem namerdim, gelmesin öyle bahar.
Ve dahi
Bir çocuğun çalınmış rüyalarıyla
bitecekse gece,
İstemem o güneşi, inmesin günüme.
Tezek kokulu okul sıralarında
kalan umutlar bir bir tükenecekse,
Beyaz sayfalara dökülen gönül sızıları
doğmadan kara toprağa gömülecekse
Namerdim istersem,
Tenim ipek kaftana bürünse de.
Bakma öyle.
Ellerim kirli.
Tenim kıraç.
Yolum , cana düşman hain pusu.
Yama tutmaz çarıklarım da
ezilmişliğin iğrenç tortusu.
Yorgunum.
Ah be, kadın
Hani seni sevmesem,
Sende şekillenen mavide dinlemesem,
Ağız tadıyla öleceğim.
Olmuyor işte!
Ne senden vazgeçebiliyorum
Ne de
Tadıyla ölebiliyorum.
