TADI TUZU YOK
Bugün komik şiir paylaşayım dedim,
Haberleri görünce kırıldı kolum, bileğim
Gözlerime yaş, boğazıma taş oturdu,
Gülmek yerine katılarak ağladı yüreğim.
Yok ya, yoktur dünyanın tuzu tadı!
Gün geçmiyor geliyor şehit haberi,
Her gün ağlamaktan her gün üzülmekten,
Gülmek bizim de hakkımız değil mi?
Kış boyu üzüldük, depremdeki öleni
Düzeliyor derken geldi savaş haberleri…
Çocuklar öldükçe yandı kalbimin ateşi,
Habil ile Kabil’in yaşıyoruz kaderini.
Kendi sorunlarımızı hep öteledik,
Çevreye üzülmekten onları erteledik,
Gülmeyecek mi, bizim de bir gün yüzümüz?
Yok ya, sanki kalubeladan söz verdik!
Bugün de duydum, dokuz şehit haberi.
Alt üst oldu dünyam yine dünden beri,
Ateşler düştü evlere şimdi yangın yeri,
Onların ailesine de yazık değil mi?
Bir mülteci botu denizde batmıştı,
Hepsi ölmüş bir çocuk sahile vurmuştu,
"Cennette sizi Allah' a şikayet edecem!" dedi.
Tuttu o çocuğun ahı ki
Gülmüyor o günden sonra dünyanın yüzü.
