SUSKUN SEVGİ
Gün ağardı,
yürek ısındı sevgiyle,
karanlık çözüldü içimden.
Bir bakış yetti belki
bir söz bile gerekmedi.
Çünkü sevgi,
en çok susunca konuşur.
Sessizliğin koynunda büyür bazen,
adı konmaz, dile düşmez
ama sarar dört bir yanı.
Bir dokunuş gibi hafif, bir anı gibi derin.
Geçmişten geleceğe uzanan,
görünmez bir köprüdür sevgi.
Gözler anlatır, dilin sustuğunu,
yürek tamamlar, eksik kalan her heceyi.
Ne zaman içimde bir ışık yansa
bilirim ki sen varsın orada.
Adı sevgi olan, o ince sızıyla.
Ne fırtına söndürebilir onu
ne de zaman eskitebilir.
Çünkü sevgi,
kök salar en derine,
En karanlıkta bile
kendi güneşini doğurur.
Ve bir gün,
hiç beklemediğin bir anda, yeniden ağarır içinin sabahı.
Yine bir bakışla başlar her şey,
yine sözler susar.
Yine yürek konuşur,
sevgiyle, yalın ve sonsuz.
***



























































