SUBJEKTİF BAKIŞ
Akşam ile gelen,
İkindi sırası bir şiirdi,
yılan çığlığında isyana meyilli.
Ekmek arası bir lezzetti, mutluluk oyunlarına evrilip, hüzün duraklarında rötar yapan.
Hangi isyanın volkanlarında öfkeyi demliyorum?
Öfkemi dışa vuran sözcükler yalın ayak başı kabak kaçıyorlar boğazımdan.
Gözlerim zumluyor hayalimde olan ne varsa
Renklerden arınmış, puslu sabahların, sisler arasındaki yalnızlığını arıyorum, gözlerime eş.
Geniş vadilerde yaktığım gençlik ateşi,
Ulaşılmaz dağların üzerinde harlıyor kendini.
Bir tadımlık kaç sevgilinin damaktaki tadı kaldı
Onulmayan sevgi yarasında?
Şimdi bir baykuş yalnızlığı benimki.
Dam üzerinde is kokan mazi bacasının üzerinde pineklediğim saatler yine.
Yaz sıcağı akşamları esir almanın merhametsizliğinde
esen yelleri tutsak etme derdinde.
Öfke ve isyan!
Birbirini tamamlarken
nefretin doğurganlığına kulaç atan ben!
Yorgun, vadesi dolmuş, kokuşmuş yanımla;
Miskin, melül bakışlar bırakıyorum, subjektif baktığım dünyanın karanlığa evrilen yüzüne.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz














































