SESSİZCE VEDA
İmkânsız aşktı onlarınki.
Hiç, bir araya gelmemişlerdi.
Sadece bir defa birbirlerini görmüşlerdi.
Sevdaya sürüklenmişlerdi.
Büyük bir tutkuyla hep birbirlerini beklemişlerdi.
Gündüzler düşüncelerinde geçerdi,
Geceler ise yüreklerinde biterdi,
Yıllar büyük bir hızla koşardı,
Umutlarını hep taze tutarlardı.
Kavuşmayı ve bir kez daha görmeyi çok arzularlardı,
Haber yerleri yürekleriydi,
Oradan haberleşirlerdi,
Ters bir şey oldu mu yürekleri bildirirdi.
Bir gün adam yüreğinde boşluk hissetti.
Kalbinin yarısı sessizleşmişti.
Anladı ki sevdiği bu dünyadan göçmüştü.
Gözünden yaşlar düştü.
Yaşamanın anlamı onun için de bitmişti.
Yatağına uzandı, yüzünde tebessümle
Veda etti herkese gizlice.
Yüreğinin öbür yarısı da sustu sessizce!
Editiör: Hamiyet Su Kopartan
