İŞTE ÖYLE BİR ŞEY
Hani,
Bazen...
Elif gibi dik durmak istersin ya
Bir harf olsan da secdeye varmayan,
Yine de göğe uzanan bir çizgi gibi...
Yürüyüp geçtiğin o yollara dönüp bakarsın;
Kırılan zemini, düşen gölgeleriyle birlikte.
Ayak izlerin hep oradadır
Sen yoksundur üstünde.
Kan ter içinde çırpınırken
Boşalır göğüs kafesin,
Yüreğini taşırsın avuçlarında.
Bir nefes kadar eski,
Bir rüya kadar yoksundur o anda.
Derin bir nefes alırsın,
Tüm yorgunluğunu,
Bir nefes öteye bırakırsın.
Sonra,
Tekrar dönüp
Her şeye sil baştan;
Dimdik,
Eğilip bükülmeden,
Kırılan yerlerinden ışık sızdırarak
Yola revan olmak istersin ya...
Bir kez daha,
Göğsünde rüzgârın yelesi,
Gözlerinde uzak dağların umudu,
Derin bir nefes çekip
İşte…
Öyle bir şey!
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
