HAYAT YOLCUSU
Ey yolcu uçurum başı serindir,
Yanlış yöne adım atmaya gelmez.
Küfrün bataklığı yaman derindir,
Azıcık kenardan, batmaya gelmez.
Faydasız olanı bahçene dikme,
Şifalı olanı kökünden sökme,
Her gördüğün ipin ucunu çekme,
Merak zehirlidir, tatmaya gelmez.
Tutunma batılın çürük dalına,
Binme boğulsan da küfrün salına,
İsyankâr olanın girme koluna,
Akrebi arkadaş tutmaya gelmez.
Tevhid dilde değil, kalpte olmalı,
Müslüman zikirde huzur bulmalı,
Gönül bahçesine rahmet dolmalı,
Kuru yere tohum atmaya gelmez.
Cana, cânan gerek, yad olmaz olsun,
Gönül dostun âşkı ile kavrulsun,
Dost, dostunu her dem gönlünde bulsun.
Bir sır ki âleme, satmaya gelmez.
Cennete yol yoktur, tevhitten gayrı,
Bu yoldan gayrısı eğridir, eğri.
Sünnete uymayan yol, bizden ayrı,
Kurt ile kuzu, gütmeye gelmez.
Hayat geçicidir, ebedi değil,
Seni yaradanın önünde eğil,
Peygamber kızı da olsan şunu bil,
Cennet Hatice'ye, Fatma'ya gelmez.
Bu kervan ki yürür, ebede doğru.
Duyan gider Hakk'tan gelince çağrı.
Mîzanda görürsün kârı, zararı,
Ömür çok kısadır, yatmaya gelmez.
Nûrfânî'm yoluna var git, eğleşme,
Nice tuzaklar var, aman ha düşme.
Ben bilirim deyip kibirle şişme,
Dengin olmayana, çatmaya gelmez.
***
Editör: Bilgi Şakar
