HAYAT
Hayat,
Bir mezar sessizliğinde çökerken bedenime,
İçimde o eski tanıdık sızı.
Aynı labirentin
Aynı karanlık koridorlarında gecenin,
Ve yorgunluğunda bu hengâmeli telaşenin
Ayak seslerim bile
Unutmuş kendimi.
Sen de
Unut beni!
Zamanın elleri
Bizden başka hesaplar yapmış
Sevgili!
Düşlerimde dokunuyorum artık ellerine,
İçten içe hep var olan
Ama artık
Sadece rüyada kalan
Bir his bu.
Yüreğimin küllerinden
üfleyebilir miyim yeni kıvılcımlar?
Sanmıyorum!
Ellerimde düşleri yoran papatyalar,
Yaprak yaprak dökülüyor
Seviyor… Seviyor… Artık hiç sevmiyorlar.
Yalnızlığın penceresinde yudumluyorum geceyi,
Yıldızları birer dilek gibi izliyorum
Ve ayın omuzuna yaslanarak
Gizli dualar fısıldıyorum.
Yüreğim ateşten bir narın çatlayan kabuğu
Bir umut ışığı sızsın istiyorum
Ve gözlerim göğe fırlatılmış bir dua kırıntısı
Gecenin en sessiz yerinden kopmuş bir yıldızın titrek soluğu
Kabul görsün diliyorum.
Kuytulardan toplanmış düşler uyur şimdilerde saçlarımda
Ve bir ömrüm bekleyişi bakışlarımda.
Toprağın altında yatan eski bir pınar gözyaşlarım,
Çağlasın artık kirpiklerimden.
Erisin yüreğimde bu hüzünlü karakışlar.
Nevbaharlar uyansın istiyorum.
Duymuyorlar.
Giyinip sessizliğin hükmünü tüm yıldızlar,
Çatlayan nar kabuğunda
Öylece parlıyorlar...
***
