GÜZEL EVLER
Ah, o babanın
Yorgun,
Uykusunu almamış bedeni…
Öper usulca,
Yatakta uyuyan çocukları,
Öyle çıkar gider işe.
Annedir,
Kapıdan uğurluyan onu,
Bir el sallayış kalır geride.
"Gelecek bir şey var mı akşama,
Çekinme söyle.”
Kadının gülen gözlerinden
bir tebessüm yayılır,
"Her şeyimiz tekmil Allah’a şükür,
Sen sağ salim gel, bu yeter bize..."
Ayaklar alır sabahını yanına,
İşine yollanır baba,
Yollanır işine baba,
Annedir kapıdan uğurlayan onu,
Köşede kaybolur baba,
Içeriye girer kadın,
Kıvrılır çoçuklarının yanına.
Sarılır çocuğunun kolları boynuna,
Bu ne güzel bir koku,
Bu ne güzel bir his,
Büyür mutluluk,
Gözleri kapanır annenin,
Dalar uykuya!
...
Gün pencerede oynaşmaktadır!
Editör: Deniz İmre
