GÖZLERİN ŞİİR DEĞİLSE NASIL YAZAYIM GÖKLERİ
Denizlerle
pazarlık halinde
avuçlarım
yanaklarımdan dökülenleri de
ekledim
öyle yandım...
Şiire sevgiye muhtaç
her yoksula dokun...
ağırlığı bilinmez
akşamların
ben imanımla sevdim
yemin ettiğim gibiyim hala...
büsbüyük
çiçeklerin içinde
arsız kelebeğim...
yarsız diye yazmış gasteler
bana ne!
hasrete düşmüş her kurşuna
ben göğsümü açtım
gelin vurun dedim
varın diye söz etmiş gasteler...
Yürekli her dağa ayaz olurum ben!
mazilere esir değil gözlerim
ve de
ellerim
dünyayı yazıyorum ben
bilmem kaç tarafı adalarla çevrili
bilmem kaç k.çı edepsiz dalga dümeni!
şair koca küreklidir
yüreklidir diye yazmış gasteler!
hecelerce yığılırken kucağına
alıp da saramadın ya yüreksiz
ya bir de kurşunları verseydim avcuna
alıp da vuracak mıydın ya be zalim
soğuk sıcak ikilemi vermedim ki tenine
nasıl yemin ant içtiysem
öyle sardım gözlerini
tek el kaldırmadım varlığına ve yokluğuna
günahını saklarken utanmaz şarkıların
artık düşündüğüm değilsin
ateşler ile oynayabilirsin tüm oyunlarını
ben bunu çoktan terk ettim
kirpiklerimde bile duramazsın artık
sakıncalı çöp mutlaka batar sahibine
bulutları tutamam Allah değilim
kitaptakilere dokunmadan cennete varamazsın
hiçbir gemi seni ulaştırmaz maviye
karaya da oturur kalırsın haberin olmaz
diye yazar sonra gasteler...
şairem olamadın yarim de olmadın
yarım olmayı becerdin ateşlere dokununca
mazi bir yalansa senin mumun hiç sönmeyen devran!
