MURAT POLAT / MUTLU MUSUN ŞİMDİ
Hayatta insanın en çok zorlandığı duygulardan biri, karşılıksız kalan duygulardır. Birini beklersiniz, gelmez. Bir söz duyarsınız, tutulmaz. Umut edersiniz, yıkılır. En zor olanı da siz hâlâ hissederken karşınızdaki çoktan vazgeçmiştir.
İşte o zaman insanın içinde garip bir boşluk oluşur. Özlersiniz ama aynı zamanda kızgınsınızdır. Kırılmışsınızdır ama en çok da cevaplanmamış sorularınız vardır.
*Benim hissettiklerimi hiç hissetti mi?
*Hiç düşündü mü beni?
*Hiç pişman oldu mu?”
İnsan bazen karşısındakine değil, aslında kendi kalbine sorar bu soruları. Aşk bitince her şey bitmez ne yazık ki hatıralar, alışkanlıklar ve bir de kulağınızda çınlayan sesi kalır.
Birlikte kurulan hayaller yıkılır.
İnsan bir süre geçmişte yaşamaya devam eder.
Zamanın her şeyin ilacı olduğu söylenir ya evet zaman İyileştirir.
İlk başta inanılmaz gibi gelir. Geçmez sanırsınız ama geçer.
Çünkü insanın kalbi kırılsa da yeniden toparlanmayı bilir.
Bir gün fark edersiniz ki;
Artık eskisi kadar acımıyor. Bir gün bir şarkı duyarsınız eskisi kadar yakmaz.
Adını duyarsınız, içiniz eskisi kadar sızlamaz. İşte o gün, gerçekten iyileşmeye başlamışsınızdır.
Belki de hayatın en güçlü tarafı budur; insan kaybetse bile kendini yeniden bulabilir.
İşte Murat Polat'ın bu şiiri:
Bir ayrılığın ardından yaşanan kırgınlığı sorgulamayı, içsel acıyıve yavaş yavaş kabullenişi anlatıyor.
Ve şairimiz şiire başlamadan önce:
"Yandıkça yazan kalem, sustukça büyüyen sızı."
Elbette insanın acı çektikçe kendini ifade etme ihtiyacı duyar ama duygularını bastırdıkça, konuşmadıkça o acının içinde büyüyüp daha ağır hâle gelir. Yani acı paylaşıldıkça hafifler, sustukça derinleşir.
Diyerek yazmış şiiri...
MUTLU MUSUN ŞİMDİ
Gözlerim yollarda kaldı dönmedin
Yalan mıydı bunca sözün bilmedin
Bir ben yandım sen güldün görmedin
Söyle be zalim mutlu musun şimdi
Ben sustum geceler aldı sesimi
Anılar yaktı kül etti hepsini
Bir ben ağladım sen hiç hissettin mi
Söyle be zalim mutlu musun şimdi
Bir yemin ettin unuttun sözünü
Gözlerimden çaldın son gülüşümü
Şimdi kim sarıyor ellerini
Söyle be zalim mutlu musun şimdi
Gönlümde açmayan solgun çiçektin
Benim için bir ömürdün gittin
Bensiz geçen her anın bil ki eksik
Söyle be zalim mutlu musun şimdi
Küllerim savrulur rüzgâr içinde
Adın kalır belki bir şiir dilinde
Ben unuttum seni kendi kendimde
Söyle be zalim mutlu musun şimdi
ŞİİR TAHLİLİ:
Şiir, ayrılık sonrası yaşanan duygusal yıkımı ve sorgulama sürecini anlatan oldukça yoğun duyguyla yazılmış bir şiir.
En belirgin özelliği tekrar edilen soru cümlesidir:
"Söyle be zalim mutlu musun şimdi?"
Bu tekrar, şiirin duygusal merkezini oluşturur.
Burada şair aslında karşı tarafa değil, kendi içindeki boşluğa seslenmektedir.
İlk kıtada bekleyiş ve hayal kırıklığı teması vardır:
"Gözlerim yollarda kaldı dönmedin."
Beklemek, aşk şiirlerinde güçlü bir semboldür. Burada umutla başlayan bir sürecin hayal kırıklığıyla sonuçlandığını görüyoruz.
İkinci kıtada suskunluk teması ön plana çıkar:
"Ben sustum geceler aldı sesimi."
Gece imgesi yalnızlığı ve içe kapanmayı temsil eder. Anıların yakması ise geçmişin hâlâ canlı olduğunu gösterir.
Üçüncü kıtada ihanet duygusu daha belirgin hâle gelir:
"Bir yemin ettin unuttun sözünü."
Burada güven kırılması söz konusudur. Aşkın bitişindeki en güçlü travmalardan biri güven kaybıdır.
"Şimdi kim sarıyor ellerini"
sorusu ise kıskançlık ve merak duygusunu yansıtır. Bu, ayrılık sonrası en insani tepkilerden biridir.
Dördüncü kıtada aşkın değeri vurgulanır:
"Benim için bir ömürdün gittin."
Burada aşık olunan kişinin büyütülmesi, yani idealize edilmesi görülür. Aşk psikolojisinde bu oldukça yaygın olan bir durumdur.
"Bensiz geçen her anın eksik" dizesi ise hâlâ duygusal bağın sürdüğünü gösterir.
Son kıtada ise önemli bir değişim görülür:
" Ben unuttum seni kendi kendimde."
Bu, şiirin kırılma noktasıdır. Artık acıdan kabullenişe geçiş başlamıştır.
"Küllerim savrulur rüzgâr içinde"
ifadesi, yaşananların iz bıraktığını ama artık dağıldığını anlatır.
Şiirin genelinde ateş, kül, rüzgâr gibi imgeler kullanılmıştır.
Bunlar duygusal yanmayı ve sonrasında gelen boşluğu temsil eder.
Şiir bize şunu anlatır: Ayrılık acısı insanı yakar… Ama aynı zamanda dönüştürür, bazen en büyük iyileşme, karşı tarafı değil, kendini bırakabilmektir.
Değerli Şairimiz Murat Polat'ı kutluyor başarılarının devamını diliyorum.
