OĞULNAME
Oğul, ben dündüm, evvelsi gün,
Sayamadığın binlerce gün,
Her zaman seven, ezildiğini göstermeyen.
Oğul, dünyayla eskiyim ben.
Ben bir çınar ağacıydım,
Siz varken yüksektir başım.
Belki çatıktı kaşlarım amma senle doluydu oğul, yüreğim!
Ben bir eldim, sizler parmaklarım.
Ben gözdüm, sizler gözbebeğim.
Soluduğum havayı toplayan, ciğerlerim.
Oğul, ben damardım, sizler kanım.
Oğul, alınteri kıblemdi benim,
O terler içinde size öğüt verdim,
Hak bilinen kutsalları bilin diye
Aç karınla çok terledim.
***
Editör: Nevin Bahtışen
