BİR KAHRAMAN
Yürüdüm, koştum ve dahi düştüm tüm hamlığımla bunca zaman
Yalnız, biçare bir kul bildim kendimi, o sebeptir dilendim hep aman.
Ey can!
Ayaklarıma doladığı prangalardan medet aradıklarımın,
Kurtardı beni alnı ak, ruhu pak ve kıyama durmuş bir kahraman.
Buldum dedim, ey can!
Ve söndü içimde sayısız yangın!
Asırlık esaretin bitti, ey can! Değişti o kati dediğim yazgın.
Ey can, buldum hakikati!
Ve yaralarımı saran o merhemsazı.
Sabrı deva etti derde, o dert ki aslen nice yaradır birbirinden azgın.
İşte böylece çiçek açtı gönlüm, pek yaman bir vakitte;
Yurt oldu canlara, o canlar ki buluşmuşlar bir akitte.
Sevindim, meğer ümidi kestiğim, kurak bildiğim toprak,
Abıhayat beklermiş nicedir, el sürülmemiş içindeki lakitte.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
