BIKIP AĞLADIM
Bir yırtık resmindi elimde kalan,
Her gece resmine bakıp ağladım.
O güzel gözlermiş çöllere salan,
Ben bedeni çölde yakıp ağladım.
Yâr sana köleydim ne bilsin kullar,
Kurumuş dallarda açmıyor güller.
Lâl olmuş konuşmaz sebepsiz diller,
Göğsüme bir kurşun sıkıp ağladım.
Bir selam saldım da gitti gelmiyor,
Neden o yâr kadir kıymet bilmiyor?
Ne etsem bir türlü razı olmuyor,
Issız bir köşeye çöküp ağladım.
Volkan olup kaynıyorken yüreğim,
Gel şuraya n'olur yüzün göreyim.
Sen iste yeter ki canım vereyim,
Bir mendil göğsüme takıp ağladım.
Sen beni kendine miras mı aldın?
Acıman yüreğim sen nasıl çaldın?
Ben seni unuttum mazimde kaldın,
Sensiz bir yerlere çıkıp ağladım.
Yüreğim okşarken bahar yelleri,
Kesmedim duruyor gonca gülleri.
Durmuyor gözümün akan selleri,
Kendimi bir yere yıkıp ağladım.
Sevdamız dünkünden yeğin eyledim,
Şarkımız çalınca düğün eyledim.
Dertlerim toplayıp yığın eyledim,
Bir nehir misali akıp ağladım.
Ahmet'im yüreğin derde düşürdün,
Ne oldu bir anda yolun şaşırdın?
Umulmadık yerden dağlar aşırdın,
Artık yaşamaktan bıkıp ağladım.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
