AKLIMA GELME ANNE
Evi mezarlığa taşıyamam
Ne olur anne, çık biraz aklımdan.
Yürüyemiyorum hüznümün ağırlığından
Ne olur anne, çık biraz aklımdan.
Benim de gülmeye ihtiyacım var
Kederimi aşağı atmak istiyorum
Gizli gizli ağladığım balkondan
Ne olur anne çık biraz aklımdan.
Çocukken ağlarmışım her çocuk gibi
Seni gördüğüm zaman susarmışım.
Şimdi seni görünce ağlıyorum
Ben hayalini görüyorum
İnsanlar gözyaşlarımı görüyor anne.
Ağladığın kadar ağlamama az kaldı anne.
Hem artık büyüdüm anne
Artık sensiz yaşayabilirim
Az kaldı anne, öldüğün yaşa gelmeme
Az kaldı anne kırk beş olmama
Ne olur anne, çık biraz aklımdan
Benim de gülmeye ihtiyacım var.
Söz anne, ben de dikkat ederim
Mesela sana benzetmem
Tandırda ekmek pişiren kadınları,
Babamın gözlerindeki kederi
Senin yokluğuna yormam mesela.
Yere düşerim, belki canım yanar
Ah anam! diye bağırırım
Sen de bilirsin ki bu benim elimde değil.
Ama radyoda bir anne türküsü çalarsa
Hemen koşup frekansı değiştiririm
Saçlarına yıldız düşmüş
Koparma anne ağlama
Desem de ne fayda, saçların yok artık
Üstelik Ahmet Kaya çoktan öldü anne.
Derler ki anne ölünce çocuk çabuk büyür
Sen ölünce ben iyice çocuk oldum anne
Annesizlik beni ana kuzusu yaptı.
Dizlerine doya doya yaslayamadığım başım
Şimdi "izlerinle" belada anne
Ne olur anne çık biraz aklımdan
Benim de gülmeye ihtiyacım var.
