ZAMAN
Ne hızlı zamanlarda
Sırtımızdan yedik hançerleri
Kırıldı kemiklerimiz
Yığıldık bir köşede
Umutlar ve düşler yaşattı
Oysa karışmadık
Kimsenin rüyalarına
Satmadık umutları
Kendi halimizde
Umutluyduk
Bizi kırdılar zincirleri çözemedik
Viran olmuş hâlimizle bir daha
Koklayabilir miyiz gülleri
Özgürce koşabilir miyiz
Sayabiliriz miyiz yıldızları
Göğsümüzü poyraza açar mıyız
Doğar mı güneş ufkumuza
Belki nefesin son çırpınışlarıyla
Yığılıp kalır mıyız bir köşede
Kazır mıyız tırnaklarımızla
Umutsuzluğu
Koklar mıyız nefese adalet geldiğinde o kırmızı gülleri
Kırar mıyız bilmem
Kader denen masalları göğsümüzde
Nefrete çalar mıyız yalın kılıncı
Güler miyiz dost yeniden
Bahar kokulu mevsimlerde
Kim bilir



























































