YÜREĞİMDEN UĞURLARKEN SENi
Yüreğimden uğurlarken seni
Bir çocuk kanat çırptı göğe karşı
Acı bir çığlık koptu...
Ve kan damladı ölüler diyarına
Anladım o an
Ölülerin canları yanmıyor
Kalan ve giden kadar...
Gül boynunu büktü
Bülbül feryadını kesti
Oysa bülbül müydü güle yanık?
Gül müydü bülbüle tanıdık?
Her şey yabancılaştı
Bir ben kaldım dünya üzerinde
Ve bir ben daha
Benden çok ırak da...
Yüreğimden uğurlarken seni
Bir çocuk kanat çırptı göğe karşı
Acı bir çığlık koptu
Ve bir göz yaşı damladı düşlerin ötesine
Düşler miydi hayata bağlayan?
Hayat mıydı düş olan?
Bir parça simit düştü toprağa
Martı denize küstü
Deniz hırçın dalgalarına
Açtı martı
Hüzünlüydü deniz
Ve sessizdi bütün dalgalar...
Durgunluştı zaman mekan
Koca bir hiçliği kucaklarken.
Anladım o an
Sağır ve dilsizdi ölüler diyarı
Kalan ve giden kadar....
Bir elvedaya sığdırıldı
Yaşanmış ve yaşanmamışlıklar.
Acı bir çığlık koptu
Bir çocuk kanat çırptı göğe karşı
Yüreğimden uğurlarken seni...
