YALNIZ ADAM
"Atatürk için"
Bir halk yürüdü ardından,
O ise bazen kendi gölgesine bile yetişemedi.
Yüzünde utkunun sert çizgileri vardı
Ama içi çocuk sesleriyle doluydu.
Herkes onu ulu bir dağ gibi gördü.
Oysa o,
rüzgârda üşüyen bir yaprak gibi
titredi geceleri.
Koca bir ulusu sırtında taşıdı.
Ama bir çocuğun gülüşüne dokunmaya
zamanı olmadı.
Gözlerinin derinliğinde
hep mavi bir hüzün vardı.
Belki Selânik’ti,
belki hiç unutulmayan bir sevda,
belki de hiç büyümeyen
bir çocuktu orada kalan.
Yalnızdı!
Çünkü kimse yükünü,
Onun kadar sessiz taşımadı.
O, sadece söylevler yazan bir lider değildi.
Kendini unutan,
Uyumadan düş gören,
Koca bir halkı
kendi yüreğinde taşıyan bir insandı.
Ve biz şimdi...
Onu anlamaya çalıştıkça
Kendimizi tanıyoruz biraz daha.
Onun yalnızlığında,
Kendi kalabalığımızı görüyoruz.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Nevin Bahtışen
