UMUT YOK
Güneş yüklü göğün denizi,
Yaban gülleri açmış savanda.
Uykusuz kalmışım gece yarılarından,
Esir etmiş duygularımı benliğimi.
Lanet karanlık bir düşünce.
Dişlerimin arasında demlenen cigara,
Sağır duvarlar içinde döne döne,
Türkü türkü düştüm yollara,
Bir yığın dertle döne döne.
Belli ki gelmeyeceksin,
Ben ki aydınlığında sabahın ümitsiz,
Ne ki sevmek seni,
En güzel düşüdür sevdamın.
Kan içindeydi ellerim.
Güneşe dönmüş ayçiçeği,
Umut yok, gitmiş dağlar ardına,
Çoğalır acılar yol çıkmazlarında.
Şu yeryüzünde sana tutsaklığım.
Bir sevda masalından kopup gelmiş,
Nazlı bir bahar çiçeğisin.
Bir cehennem köpeği sol yanım,
İç çekişleriyle soluyor özlemini.
Her yanım yangın ve yıkım,
Bir yanda senin yokluğun,
Bir masal uzaklığı gözlerin,
Her sabah uykularımdan,
Senli bir hasrete uyanır gözlerim.
Çağrısı var balık yosun kokan,
Tuzlu engin denizlerin.
Bir gemiye binip yol alsam,
Ak köpüklü mavi sularında denizlerin,
Belki azalır yürek sızılarım.
***
Editör: Bilgi Şakar
