ÜÇ BOĞUM
1
Ulu Tanrım!
Eeeyy yarlıgadığına yâr olan...
Yücelerden yücesin
kimse bilmez nicesin!
Kara gecede kara taşın altındaki kara karıncayı bilir, duyar; yırtılanları onarır, kırılanları birleştirir, kaybolanları buluşturursun...
Eyy zamanı yaşayan!
Biz Kutlu Töre'si kaaç kuşaktır unutturulmuş yetim öksüz nesilleriz...
Kimimiz uçuruma attığı adımın savruluşunda uğuna kalmış,
kimimiz nefes almayı unutmuş;
her birimiz imâmesinden kopmuş soluk bir boncuk,
hepimize yediği lokma zehir...
Öz kağanımızın dört yönden üstümüze döktüğü küffar nağmeleri bastırıyor ölüm çığlığımızı...
***
2
Yaşamak diye sürüldüğümüz cinnet yollarında bir ömür
kıyâmetimizi topladık,
yüzümüzün derisi ardında kendi mahşerimizi biriktirdik!
Ölüm Meleği'nin dipsiz gözleri değince gözümüze,
hangi bomboş ezberle nereye tutunalım?
Gül dibi mestliğine çıkmıyor gayri menzilimiz...
***
3
Ey Görklü Tanrım...
Bilmediğim dillerle duâdayım sana asırlardır,
okuduğum dil yabancı, dileğim özüme yad!
***
Bozkurt nefesli bilgelerin gölgesine düşer mi uçuruma yuvarlananlar?
İlini, töresini yitirmişler, hangi karanlık ülkenin kölelerine karışır?..
