TRUVA ATLARIM
Ben bu ömrü boşuna yaşamadım,
Her acı bir iz bıraktı gönlümde.
Geçip giden yıllara el salladım,
Bir yanım sustu bir yanım hüzünde.
Gözyaşım sen benim sessiz şahidim,
Kimse bilmez içimde ne sakladım.
Her düştüğüm yerde yeniden kalktım,
Kırıldım ama yine de ayakta kaldım.
Dost sandıklarım vardı yanı başımda,
Meğer bazıları gizli bir düşmanmış.
Gülerek girdiler benim dünyama,
İçlerinde nice hesaplar varmış.
Şimdi geçmişe dönüp bakıyorum,
Ne kin taşıyorum ne de ahım var.
Beni ben yapan bütün yaşadıklarım,
Hayatımda kalan Truva atlarım var.
***
Editör: Seher Uslu
