SIĞINDIM KENDİ GÖLGEME
Ben yine sığındım kendi gölgemin arkasına
Alacakaranlığın kuytusunda
Yokluğunda kendimden kaçar oldum
Varlığında bile özlerken seni
Yokluğunda sığındım kendi gölgeme
Gözlerinin müptelasıyken
Yüreğimin olmazsa olmazı
Kara sevdamın arsızı
Kalbinin hırsızıyken
Yokluğunda sığındım kendi gölgeme
Tebessümün yüzümde hâlâ
Gamzen yüreğime işlemiş
Gülüşün nakış olmuş ruhuma
Aşkına müptelayım işte
Yokluğunda sığındım kendi gölgeme
Tenim tenine hasret
Kokun burnumda tütüyor
Nefesin ciğerlerime
Özlem
İsmin dilimde pelesenk olmuşken
Yokluğunda sığındım kendi gölgeme
Özlüyorum işte be kadın
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
