TEBELLEŞ OLMA
Cezasız kalmadı solunda
Sıcak bir bakışın saçlarımı okşaması
Dün nefesim olanın
Bugün nefessiz bırakması
Sesin paramparça etti tenimi
Yalanlar dökülürken dudaklarından
Bir tutulma şekliyle başladı
İlk defa birisine verdiğim sevginin ardından
İçime bir yanardağ yerleşti
Boşuna tebelleş olma soluğuma
Yeniden kanatma oluk oluk
Dokunma kabuk tutmuş yaralarıma
İzin verme yüreğine girmeme
Sonra kaldırmıyor bedenim
Söyleme böyle zaten yaralıyım
Şimdi ben kimi canım olarak göreyim
Hayat gelip geçici
Rüyada rüyadır sadece
Ağır yükler silik izlerde yol alır
Dönüp dönüp baktırır yüzüne gizlice
Nerede bulacağım izini
Kime sesleneceğim aşkım diye
Bunlar havada uçuşan yanılsamalar
Bir gölge oyunu bir düzmece haybeye
Yürekten gelen bir fısıltıyla
Birini sevmem bile bile intihar
Kalbim onu her gördüğünde tekrar tekrar
Küt küt ölmek için bir kuş gibi kanat çırpar
Gözlerim gözleriyle buluştuğunda
Hissettiğim tek şey büyük bir boşluk
Günahının büyüklüğünü hatırlatan
Tarifsiz bir acıdaki o kahrolmuşluk
Senden yoksun kalmanın verdiği hüzün
Kaç çehre bıraktı geride
Canımı yakmanın sana verdiği haz
Birkaç damla gözyaşımın içinde
