SUSÇA
Biliyor musun
Kızıyorlar
Balkona çiçek dikeceğim diye
Kirleniyor ya sularken
Olsun
Olsun be
Korkuyorum ben de işin doğrusu
Üşürler diye gece
Düşer diye bir füze
Sevemem diye vaktince
Saksılar esaretinde
Fesleğen olsun hiç değilse masada
Kül tablamın yanında
Gece
Duyar dokunsam yaprağına
Yok be Ahmet
Şiir miir hikâye
Füzeler geçiyor yıldızları silerek
Füzeler düşmüyor mu evlere
Öldürmüş çocukları
Değmez mi çiçeklere
Yıkım geliyor ya şu sıra alevlerle
Düşmese de haberlere
Toz
Beton
Korku
Mert değil artık savaşlar
Cepheler yok
Askerler
Bu nasıl zaman Ahmet
Bu nasıl
Bu nasıl susmak
Kızmıyorum artık Ahmet
Ben diye başlayan şiirlere
Bencilliğin dibine
Kendini sevmiş hiç değilse
Kimseyi sevmediyse
Kirpi uyanmış kıştan
Konuştuk sessizce
Susçanın dilinde
Korkular pençesinde
Kediler azgın
Füzeler kızgın
Ben bekledim zamanı
Öyle eylemsi değil hani
Yaşıyorum dedim inatla sabaha
Aşkla
Umutla
Ahmet
Sana mı kalmış şiir
Sana mı kalmış yaşamak bu zamanda
Ah Ahmet ah çok zor artık bahara sevinmek
Küsmüşse yaralar kabuğuna
***
Editör: Seher Uslu
