ŞİİRCE / SAVRULURSUN
Işığın körleştiği vakitlerde
Yalanlarıyla
veda şarkısı söyleyen aynaya kayar gözlerin.
Gülümsemelerine eklenen çizikler
alır götürür seni
senden öteye.
Keşkelerle başlayan cümleler incitir
Susarsın.
Peşisıra gelecek kelimeler işkece özgürlüğe hasret dudaklarında.
Oysa hepsi senin.
Kendi kurduğun mahkemenin
Sanığı hakimi
ve dahi savcısı olursun.
Sorgusu işkence askıda.
Hüküm düşer,
Başın öne düşer,
Savrulursun.
Savrulursun
bitmeyen sigaranın dumanıyla.
Ayrık sular akıp gider ayaklarının dibinden.
Unutulmaya yüz tutmuş ceninde saklı duran
kehribar tesbihteki sabır.
Yüreğinin köşesine kazınmış düşler
gelmeyecek bahara misafir.
Titrek bileğinle
yeni hikayeler çıkmaz bezgin kaleminden.
Son bir solukla dönersin
perdesiz pencerenin ufkuna.
Işığın el sallamalarına halay tutan
sesler gelir allı pullu düğünlerden.
Kıskanırsın.
Savrulursun.
