SENİ HATIRLAMAK
Seni hatırlamak:
gece yarısı yağmur damlalarının camda bıraktığı iz gibidir:
İnce ama silinmez.
Sıcak ama dokunulmaz.
Gözlerin,
bir zamanlar karanlıkta yıldız olmuştu.
Şimdi o yıldızlar,
göğsümde sessizce yanıyor
sönmüyor, sadece içeri çekiliyor.
Ellerini tutmak,
zamanın elinden kaçmakmış gibi geldi bana.
Çünkü senle geçen her an,
kum saatinin tersine akıyordu:
Her nefes, bir başlangıçtı.
Artık sensiz,
her sabah bir soruyla başlıyor:
“Dünya, seni nasıl unutturur bana?”
Ama dünya suskun.
Yalnızca rüzgâr
eski bir mektubun köşesini okşuyor.
Biliyorum,
sen bir gün geri dönmeyeceksin.
Ama kalbim,
hâlâ senin için bir pencere bırakmış.
Açık.
Her gece yıldızlara sormadan önce.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz














































