SAHİ BİZ BU HAYATTA NEYİ SEÇTİK
Mutluluğa aldanıp hep büyümek istedim
Büyüdükçe anladım can yakarmış insanoğlu
Acılara denk düştü payıma gelen kısmetim
Yürüdükçe anladım hiç bitmezmiş çile yolu
Ömrümüz yaş alırken geçti hep seyahatle
Tozu toprağa katarak ne yollardan geçtik.
Biz düşünürken dost düşmanı iyi niyetle
Düz yol dururken hep dikenli yolu seçtik
Daha dün acımasızca katledildi hayvanlar
Ağzı var dili yok can çekişiyor zalim elinde
Daha dün anıldı bu yalan dünyada yananlar
Kimi kibir dolu kimin bir tomar para cebinde
Kimi iyi niyetini hiç kaybetmedi bu âlemde
Kimi de kötü niyetini hiç terk etmedi elemde
Aşkı sevgiyi yazarken Mürekkep bitti kalemde
Sahi biz bu gönülde niyet diye neyi seçtik?
Anladım ki dünya dedikleri yer aldatmaca
Cennet de burası imiş aslında cehennem de
Ateşi haber verirmiş o dumanı tüten baca
Boşa duman çıkmaz derdi bacadan annem de
Kötü iyiyi tanır da iyi kötüyü hiç tanımazmış
İçerideki o yara büyümeyince kanamazmış
Aşkı bilmeyen bir kul gönülden yanamazmış
Sahi biz bu hayatta aşk diye neyi seçtik?
Sevdalar yarım kalınca sevenler ölürmüş
Gerçek aşkı kalp gözü açık olan görürmüş
Kimi hızlı yaşarken kimi de yavaş yürürmüş
Bilmezler ki ağaç bile kökünden çürürmüş
Şimdi kök salan o ağacın dalları bile kırık
Hedefe varmaz olmuş atılan ne ok ne sırık
İnsanoğlunun elinde can verir olmuş ak pırık
Sahi biz bu kâinatta ne yiyip de ne içtik?
Bir öfke ile kaş göz olmuş kafa bile yarık
Sahi biz bu hayatta neye göre neyi seçtik?
