İÇİMİZDEN BİRİ
Bir öykü anlatmadılar bize;
Gerçekti, gözleriyle yazdı tarihi.
“Kahraman” dediler!
Oysa önce “insandı” Sarı Paşa.
Gülerdi, ağlardı, severdi, susardı.
Bir kahvenin telvesinde umut arar
Bir çocuğun gülüşünde yurt kurardı.
Kavurucu bir sıcağın altında,
Kuru fasulyeye katık ederdi hayalini.
Gül reçeliyle başlardı sabaha,
Akşamında ise
Yüreği bir şarkıyla dağlanırdı.
Unutamadığı aşklarını
Gömdü içine, gık demeden;
Sessiz, mağrur, vakur.
Çektiği yalnızlık,
Bir dağın doruğunda esen rüzgâr gibiydi.
Herkesin yükünü taşıdı omuzunda
Ama kimse göremedi,
Kalbindeki yorgun yelkenliyi.
İğde ağaçlarına selam dururdu,
Köylüyle ayran içen
bir halk adamıydı.
Savaş meydanlarında sertti.
Ama ölmekte olan atına kıyamazdı.
Bir çocuk çağırınca birdirbir oynamaya;
“Eğilemem” dedi.
Ama eğilmeden,
Halkının kalbine sığdı.
Adam olmaktı onun davası,
Bir milletin başöğretmeni olmaktı
en büyük zaferi.
Geceye yenilmedi hiç.
Uykuyu kayıp, zamanı değerli bilirdi.
Geometriye Türkçe can verdi,
Bir çiçeğe adını.
Bir ulusa sonsuzluğunu...
Düşlerinde hep Zübeyde vardı.
Ayçiçekleri ve
gelincikler içinde koştu annesine
Ve ulaşamadı.
Ulaşmak için vedaya yürüdü,
Ölüm bile onu yalnız bırakamadı.
Çünkü o öldü diyemedi dünya:
Sonsuzluktu adının karşılığı.
Sevgili Ata'm!
Zaman öğretmedi seni unutmayı,
Öğretmedi yokluğuna alışmayı.
Bir gömleğin bembeyazlığında
anımsarız seni;
Bir çocuğun bakışında,
Bir öğretmenin kaleminde,
Bir halkın yürüyüşünde…
Sen sadece bir lider değildin;
Sen;
İnsandın,
Bizden biriydin
Ama en güzel hâlimizdin!
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Nevin Bahtışen
