HÜZÜN
Tutuşmuş ay yanarken hüzünle; ışıklı, yakamozlu sularda
Bir çift beyaz kuğu yıkanır sularda
Esinlenip kuğuların dansından
Seni anımsadım sevgili
Ayrılık acısıyla sızladı yüreğim
Uçup gitsin dağlar alacasına
Tutuk dilim, çaresizim
Yüreğimde ayrılığın kızıl alacası
hüzünle yanar
Kan dolmuş düşünceme
katlanır acılar
Bir yanım güneşli
Bir yanım ağaç denizi
Hamaklar kurardım sana
gönül bahçemde Anlasana
Senin saçlarını tutar gibi
tutup kızıl saçlarından günbatımını
Güller, karanfilller toplardım sana
Takılıp kalmasa keşkelere
usum dünde kalan senli düşüncelere
Yol dikenli, yol ayrılık, dertler yük yük
Bela kaçınılmaz bazan
İsyansız, şikayesiz
aşmalıyım karlı dağları...
