HER ŞEY İÇİN ÇOK GEÇ
Her şey için çok geç
Deli bir âşık gibi bakma
Uzaklara çok uzaklara
Gitme isteği uyandırıyorsun sol tarafıma
Kalp ritimlerim değişiyor
Elimi sıkıca tuttuğun an
Yüzün yüzüme güldüğünde
Çocuklaşıyor deliriyorum mutluluktan
Sallarken seni korkusuzca
İpten ve tahtadan bir salıncakta
Önce tenini sonra yüreğini okşuyorum
Şen şakrak yükselirken sesin vuslata
Çağırsan sevgi de yetmiyor
Çok eskiden rastlaşacaktık
Birbirine geç kalan iki insanız biz
Yazık birbirimizi tamamlayamadık
Çok geçti ve üzerinden çok baharlar geçmişti
Başın omzuma düştüğünde
Dönüp bakarsan ardına gidemem
Gidemem aklım kalır sende
Başıma gelen en güzel şey
Ben sana gelemem
Yanlış zamanda karşılaşmışız
Eğer yüreğin varsa sen gel ciğerparem
Bir hikâyede rastlaşırız belki bir gün
Veya bir şiirin dizelerinde
Uzaktan gelen bulanık bir hayal gibi
En ince duygularımızın içinde
Ziyan oldu aşkımız ziyan
Birbirimizden habersiz başka başka yüreklerde
Çiçekler gibi yapraklarımız döküldü
Yaşanacak hiçbir şey bırakmadı geride
Nafile geçen ömrümüz
Yalan oldu aşkımızla yalan
Baharı görmeden hazana erdi
Böylesine severken feryat figan
Koparamam kalbimi elinde atıyor
Söküp atamam içimden
Bir hoşça kal ile beni oraya gömün
Ne hazin ki ben ölüyorum ve oradasın sen
