GÜNEŞ YÜREKLİ İNSANLAR
Kırıldı kalem tutan eller
Yarınları dokuyan eller kırıldı
Kırıldı fikir üreten tezgâhın çarkı
Düştü iki yana o öpülesi hünerli eller
Harfler isyan etti hece firarda dil yandı
Kaleme sonsuz bir matem düştü
Kan damladı temiz yüzlerden
Gidiyor güneş yürekli insanlar
Cehalete savaş açan eller kırıldı
Bir kalem bir fikirdi onları yollara düşüren
Yıkıldı tahtı yıkıldı yazık
Kara tahtayı kızıla boyadı cahil
Kan damladı temiz yüzlerden
Şimdi küser kalem yazmaz olur
Küser şiire öyküye destana
Susar bülbül sesli şair
Yürek buzdağı olur
Karanlık sevinir ışık boğulur
Kan damlar temiz yüzlerden
Yine de korkutamaz kimse bilgiye aşık nesli
Ölmek pahasına düşer yollara
Ay yıldızın gölgesi düşer üstüne
Alnında parlar güneş
***
