GÖNLÜME KALAN HÜLYADIR
Gitsin o yar aşkı bulsun
Har olup acıyı tatsın
Her yanışa beni sorsun
Sarılıp yanıma yatsın.
Bende saklı son sözleri
Geceme düşen rüyadır
Nefret değildir gözleri
Gönlüme kalan hülyadır.
Oysa o şehirin kaldırımlarını duygularımla döşemiştim.
Gözlerimi bir yağmurlu güne esir bırakmıştım
Ezdin geçtin, basıp gittin...
Şimdi yabancı iklimlere, soğuk memleketlere göçen aşklara düşman belleğim.
Şikayet etme, sen istedin sevgilim.
Aşk için değil artık gidişim
Vaktiyle sırtımı yasladığım
Bir palmiye gölgesi hatırına...
Kalp içinde veda yazıyor gövdesinde,
Bir tarafında şimdi ben göz yaşıyım!..
Ben düşünürüm yaslanamam omuzuna
İtiraf etmeliyim...
Gönül tutsak oluyor, yaprak düşen saçlara.
Sana bakışları yosun gözlüm dediğim
Gök yüzünün indiği eşsiz limana
Alıp gittiğin aşk sözlerine eşlik eden
Martı seslerinden af dilemeye geldim.
Yatsın o yar bana yansın
Baksın yoluma kül olsun
Her anıda beni ansın
Kalksın gönlünü boş bulsun.
Şüphesiz, nefret duygusu olanlardan değilim ben...
Biraz önce, aklımda kalan yanaklarını avuçlarıma alıp sevdim!..
