DÜŞÜNEN ŞİİR
Okuma yazmam yok derken..!
Yok mu seni bağrına basacak..?
Bir karınca büyüklüğünde insanlık..!
Bu özel duygularını kim eğitti senin, be güzel insan..!
Yetmez mi bu filozofluk..!
Beni düşünürken
bile!
Ben kim idim, ne yapsam boş zamanımda sorusu, var ya!
Beni ağlatır, benim bildiğim, kimsenin bilmediği...
Yine birisini düşündüğümün kanıtıdır.
Bak ben..!
Şimdi bir karanlık oda da şiir yazıyorum....
Gözlerimi merak ediyorsan...
Seni düşünüp buğulanıyorlar...
Ne diyeyim şimdi..!
Sen filozof, ben şair...
Ben sana , sen bana hayransın..!
