DÜNYA...
Sonu hüsran, sana doğru uçanın
Ardı kara ,yüzündeki ak peçenin
Sarmadın yarasını küçük serçenin
Ama çakallara kıyamadın dünya...
Gel bizim ol dedik, sen nazlandın
Biz peşinden koştukça, sen hızlandın
Zengine küçüldün, fakire palazlandın
Huzurlu bir yuva olamadın dünya...
Gül bahçesi oldun hep hayallerimizde
Ne yazık! Dikenlerin kaldı ellerimizde
Sabrederiz, derman oldukça dizlerimizde
Kırık kalbimize bir gül sunamadın dünya...
Bunca aç varken, tokluktan ölenler var
Bir gözyaşı silmeden gülenler var
Seni olduğundan farklı görenler var
Cahillere kendini anlatamadın dünya...
Şimdi dön etrafında son güne kadar
Baharlar bitmeyecek son güle kadar
Mükâfatımız var çektiğimiz çile kadar
Henüz vakit var, ondan dağılmadın dünya...
