ŞİİR
Giriş Tarihi : 14-11-2022 14:30   Güncelleme : 14-11-2022 17:25

Değmezdi

Sultan Arman Kararmış - DEĞMEZDİ

Değmezdi

DEĞMEZDİ

Safta değildik amma temiz yürekli idik 
Şimdi sorsalar yüreğim  yorgun ben bitik 
Gönül bahçemde ararken  hep bir  hazine 
Alıp götürmüş yıllar bendekini didik didik 

Her yolu aşıp da  koşan önce biz olduk
Dostum diyen herkes için kendimizi yorduk  
Nice susuz çöllerde  hep bir  gül gibi solduk
Yoldan vazgeçip çölde yürümeye DEĞMEZDİ 

Aşkta beslerken hep öyle  temiz duygular 
Firar oldu gençliğimiz de  en güzel uykular 
Kimi kıymet bilmedi kimin göz yaşı dinmedi 
Soframız da oturanlar sırtımızdan vurdular 

Gönül yıkanlar için hep göz yaşı döktük 
Bir pire için ne yorgan yakıp neler söktük
Aşk ile yâri sevdik çe önünde biz diz çöktük
Candan vazgeçip sevmeye aslında DEĞMEZDİ 

Kurşun oldu  can yakarken her söylenen söz
Hep kaldı yürekte yakılan her  ateşten bir köz 
Bazen yalan sözü bile yutar olduk sessiz çe
Kimse mert olamadı alemde ama az, ama öz 
Adam gibi yaşarken hayatın kitabını yazmışız
Geç anladık şu gönülde teli kırık bir sazmışız
Her kuyuda kendimize biz mezar kazmışız
Candan vazgeçip aslında ölmeye DEĞMEZDİ

Kimse için bu alemde mum olup yandıkça 
Kendimiz için  aslında sönmeye DEĞMEZDİ 
DEĞMEZDİ...

Truva Edebiyat Dergisi Truva Edebiyat Dergisi