CIMBIZLANMAK
Ey nefsi emmare haberdar mısın?
Şu fani âlemden pek hazlanırsın.
Hazzın muhteşemi baki âlemde,
Tatması zor deyip mızmızlanırsın?
Sen nasıl mahluksun? De! bilem hele!
Taparsın oyduğun taşa hergele.
Tamu ateşini yorar da yele
Bir süzgün bakışla alazlanırsın.
Hoşuna giden iş olmaya sakın
En uzak diyarı bulursun yakın
Bir dost: “Divanına dur!” dese Hakk’ın
Bin bahane bulur pek sızlanırsın!!!
Asena başında alfa ulurken,
Gözler yaş dökmez mi avcı vururken,
Bunca zulmü eden zalim dururken,
Hak talep edene şahbazlanırsın.
Lezzet tanımazsın, tad tanımazsın
Akraba tanımaz, yad tanımazsın,
Sınır belirlemez, had tanımazsın,
Her türlü ortamda palazlanırsın.
Meğer ki benim de gönlüme dolsan,
O kadar yanarsın ne kadar bolsan,
Ya kirpiğim olsan ya kaşım olsan,
En seri biçimde cımbızlanırsın.
