CAN ANNEM
sen hiçliğin koynundan
kopardın aldın beni
ilk yaşam çiçeğimdin
kokladım o gül teni
senin bir parçan olmak
beni senle yoğurdu
senin kutsanmış gücün
varlığımı doğurdu
bir bebekken koynunda
sendin cennet bahçesi
hala rüyalarımda
ninnidir’’yavrum’’sesi
minik yüreğim senin
sevgin ile büyüdü
ne zaman yansa canım
gözünü yaş bürüdü
tüm gençlik sancılarım
bir sende dindi her dem
sana kaç bin can borcum
nasıl ödesem annem
yıllar sırma saçına
altın yaldızlar taktı
ben ağlıyordum ama
gözyaşım sende aktı
yaşam denen kavgada
ne zaman tokat yesem
gül dudak yanağımda
öpen koklayan hep sen
sevincim mutluluğun
başarım gururundu
o güleç resmin bende
ne sarardı ne soldu
gönlümdeki o resmi
kıskanır tüm melekler
bilirim er geç demez
yolumu annem bekler
sen çıkarsız sevginin
kutsanmış anıtısın
canımın can yoldaşı
gönlümün sultanısın
sen o gönül tahtında
var olacaksın her an
bir değil binlerce kez
uğruna feda bu can
‘’ölüm sondur diyorlar
Gidenler geri gelmez’’
Ölüm ölür belki de
Anneler asla ölmez
Ölümsüzsün can annem
Bende benle sonsuzsun
Gel gönlümde yatağın
Belli ki uykusuzsun..
