BUZ DAĞI
Hiç gelmeyecek birini...
Öyle sessiz...
Öyle derinden özlediğinde...
Yüreğin sanki buz dağı gibi...
Kor ateşler de yansa da ...
Isınamıyor...
İşte o zaman gönlün ayaz da...
Yüreğin arafta oluyor...
Titreyen sol yanından...
İnce bir özlem ...
Ürpertisi vuruyor...
Geçmiyor o üşümen...
Yüreğin buz kesiği...
Gözlerin hep nemli ...
Geçmiyor hiç nemi...
İşte o zaman devreye giriyor şiirler...
Şairelerin hüzünlü...
Kaleminden...
Dökülüyor buz dağı yüreğinden...
Her bekleyenin yüreğinden...
Günün her saatinde...
Hiç geçmeyen özlemler....
Günü bitiriyor...
