BİR KARAC’OĞLAN
Toros dağlarının yelleri eser,
Bir yiğit büyür de yollara düşer.
Aşkı ve gurbeti, sazıyla keser,
Türkmen obasında bir Karac’oğlan.
Sazıyla gezerdi hep diyar diyar,
Gönlünde saklıydı, sevdası ve yâr.
Ayşe, Elif derken geçerdi bahar,
Türkmen obasında, bir Karac’oğlan.
Yaylada kuzular meler ses verir.
Deredeki sular, çağlar aks verir.
Yârin bir gülüşü, cana his verir.
Türkmen obasında, bir Karac’oğlan.
Heceleri süsler, o Türkmenoğlu.
Sözcükleri besler, o Türkmenoğlu.
Notaları sesler, o Türkmenoğlu.
Türkmen obasında, bir Karac’oğlan.
Özbekoğlu, okur onca şiiri.
Okunmazsa şiir olur zifiri.
Okununca şiir paklar kirini.
Türkmen obasında, bir Karac’oğlan.
***
Editör: Bilgi Şakar
