BİR KADIN YÜRÜR
Bir kadın yürür
sessizliğin içinden
arkasında gürültü yoktur
çünkü fırtınayı
konuşmadan aşmıştır.
Omuzlarında yıllar durur
başkalarının yarım bıraktıkları
sistemlerin açık yerleri
insanların eksik cesareti.
Ama omurgası eğilmez
yükü ezerek değil
anlayarak taşır.
Gözleri vardır onun
“kolay olmadı” demeyen
ama “devam ediyorum” diyen.
Yorgundur belki
ama körelmemiştir
merak hâlâ durur
en derin yerinde.
Bir eli düzen tutar
madde süreç kural…
Diğer eli kelimeyi yoklar
duyguya dokunur
hikâyeyi yoklar.
İki dünya arasında
ince bir dengeyle durur
düşmeden.
Renkleri bağırmaz onun
toprak gibi sağlam
lacivert gibi derin
araya serpiştirilmiş
ince bir altın çizgi
dayanıklılığın hatırası.
Ve yol…
Yol yarım değildir
sadece açık bırakılmıştır.
Çünkü o
varılacak yeri değil
yürümeyi seçmiştir.
Bir kadın yürür
adı Ayten’dir.
Tamamlanmış değildir
ama tamdır.
***
Editör: Nurdan Günay
