BİR DAMLA SÖZYAŞI
Ses ve sessizlik. İki zıt kutup çevresinde dönen bir karmaşa. Ruhun derinliğinden ışığa kavuşmaya çalışan bir yolculuk gibi âdeta.
Bazen ne kadar çabalarsan çabala sesin karşıya yetişmez. Derin bir vadide sadece kendi sesine yankı yapar. Boğuk boğuk sessizlik, tüm hücrelerine yayılır. Geriye kalan tüm boşlukları ise ruhunun yara izleri ve gürültüleri doldurur.
Ve uzaktan bir şarkı yankılanır sesten sessizliğine: "Noir Désir - Le vent Nous Portera"
Sonra bir rüzgâr, tüm sessizliğini yörüngene süpürür.
Bazen dünyanın ve evrenin karmaşasına yetişemezsin. İşte tam bu anda, sözlerin sessizliği kuşandığına şahit olursun. Gözlerini kapatırsın. Boşluklarda savrulsan da bir gün bütün çiçeklerin gürültüde açacağını bilirsin.
***
