ŞİİR
Giriş Tarihi : 11-11-2022 17:51

Bir Ben

Recep Altın - BİR BEN

Bir Ben

BİR BEN

Şimdi zaman sensizliğin en ürkütücü sessizliğinde ,
Uykuya yenik düşenler çoktan beyaz bayraklarını çektiler.

Bir ben kaldım ay ışığında, gecenin karanlığında 
Yalnızlığına düşman bir ben...

Şimdi sözlerime ayakta kalmayı ,
Gözlerime anlamsız gülmeyi ,
Dudaklarıma tebessüm etmeyi öğrettim.

Bir ben, seni unutmayı öğrenemedim.
Bir ben...

Aklına hiç düşmeden 
Aklımdan bir saniye  düşürmemek seni...
Şimdi gözlerimi kapayıp yaşananları unutmadan tekrar hatırlamak her saniyeyi...
Ve beynimin en can alıcı yerine nokta nokta çakmak seni.

Kalemi kağıda dokundurmadan bakışlarına yazdım yüreğimin adresini.
Biliyorum ben gibi çok var
Ben onlara hak veriyorum Onlar da azıcık anlasın beni.

Herkesin bir gönül yarası vardır, yüreğinde.
Gün geçtikçe azalacağı yerde daha da çok kabuk bağlayan bir yarası vardır.
Göstermekten korktuğu, iç çekerek içinde yaşadığı...

Her yüreğin faili firarda bir sahibi vardır.
Merak ettirecek kadar ve çıldırasıya özletecek kadar...

Herkesin kaybolmuş bir parçası vardır.
Rüzgar gibi geçen hayatında, 
Ve geçer iken derin izler bırakan  sol yanında...

İnsanlardan sakladıkça 
İçini parçalayan 
Yara bandı tutmayan 
Gün geçtikçe daha da çok kanayan bir aşk yarası vardır....
Herkesin yüreğinde sevdiği bir yarası  vardır.
İnsan hiç yarasını sever mi?
Eğer yarası, yâr ise sever 
Kanarmış, acırmış hiç dinler mi?

Ben de herkes kadar  sevdim 
Ama herkesten, çok  farklı sevdim seni...

Truva Edebiyat Dergisi Truva Edebiyat Dergisi