BEKLEYİŞ
Bekliyorum, özlem biriktirdiğim garda.
Vagonlar bugün de bomboş.
Ne gelen var ne de
’’Ben geldim aşkım!’’ diyenim.
Daha kaç mevsim bekleyeceğim,
Umudumu gömdüğüm raylar arasında?
Her seferinde yağmur olup aktı
Gözyaşlarım,
Selâmsız uzaklara giden kara trenlere.
Acı çığlıkları arasında,
Bakakalırım boynu bükük.
Ay endamın ufuklarda gülerken
Gün yine kararır içimde.
Su gibi akıp giden zamana yanarım.
Bugün de güneş doğdu,
Yalnızlığıma umut olmaya.
Ellerim, ayaklarım üşüse de
Nefesini hatırladıkça içim kıpır kıpır.
Temmuz sıcağındayım sanki meltem rüzgârı tenimi okşarcasına,
Ilık mı ılık gönül viranem.
İçime mi doğdu ne?
Belki de
Kim bilir...
***
Editör: Bilgi Şakar
